Govoreći o stilu, Drotter naglašava da je hotel zamišljen kao prostor koji je originaln, bezvremenski i otporan. Osnovu čine snažni materijali – drvo, metal, mermer i cigla – koji garantuju trajnost. Enterijer je zamišljen kao kolaž raznovrsnih izvora: antikviteti pronađeni na regionalnim pijacama, restaurirane industrijske lampe i komadi namještaja izrađeni po mjeri. Recepcioni pult od gvožđa i mermera sa mesinganim detaljima postao je centralni znak zanatskog pristupa. „Hotel s karakterom – svoj, poseban i bezvremenski. Upravo ta mjera daje prostoru trajnost i privlačnost koja ne blijedi,“ kaže Drotter.
Na pitanje o namještaju i enterijeru, on objašnjava da su održivost i zanatstvo bili presudni: „Nema plastike – sve je rađeno od plemenitih materijala.“ Tako su grede iz stare zgrade pretvorene u stolove za kafu, a stare lampe dobile novi život u restoranu. Svaki predmet biran je s namjerom da unese toplinu i karakter.
Drvene grede iz stare vojne zgrade postale su stolovi za kafu, a stare lampe restaurirane za restoran.
Lokalna kultura i umjetnost utkane su u svaki dio hotela. Slike umjetnice Dane Radojković prenose duh Luštice, dok prisustvo Renaulta 4L evocira balkansku i francusku nostalgiju. Centralni kamin i šank u obliku potkovice unose toplinu i zajedništvo, jer je želja bila da se stvori prostor susreta i druženja. „Htjeli smo da hotel bude uvijek mjesto okupljanja,“ ističe Drotter.
Umjesto hladnog, monumentalnog lobija, ovdje goste dočekuje atmosfera doma – uz kamin i piće. Sobe su prostrane i tople, s velikim prozorima, policama za knjige i personalizovanim detaljima. Restoran se prilagođava godišnjim dobima: ljeti se otvara prema prozračnoj terasi, dok zimi postaje intimno utočište. „Sve je zamišljeno tako da pruži komfor, intimnost i osjećaj bezvremenske klasike,“ naglašava dizajner.
Atmosferu hotela najbolje potvrđuju prizori zabilježeni na fotografijama. Restoran je istovremeno robustan i topao: grubi betonski plafoni i vidljivi ventilacioni kanali kontrastiraju toplini drveta i mekoći osvjetljenja. U centru pažnje je šank u obliku potkovice, okupljalište koje diktira ritam prostora. Na jednom zidu iznenađuje crveni Renault 4L – duhovit omaž nostalgiji, koji unosi razigranost u ozbiljnu kompoziciju. Terasa, natkrivena pergolom, otvara pro stor prema mediteranskom pejzažu i briše granicu između unutrašnjeg i spoljašnjeg. U sobama i zajedničkim prostorima police s knjigama i predmetima iz svakodnevnog života stvaraju osjećaj intime, čineći da hotel podsjeća na dom – ili na malu galeriju u kojoj je svaki detalj pažljivo odabran.
Slike Dane Radojković, Renault 4L na zidu i veliki šank u obliku potkovice unose lokalni duh i osjećaj zajedništva
Arhitektonsko rješenje hotela Centrale potpisuje arhitektonski studio NRA Atelier, na čelu sa Nikolom Radovićem, autorom konceptualnog rješenja, dok su Saša Radojković i Vladan Radović vršili projekt menadžment u ime investitora.
Ovaj hotel na Luštici nije samo adaptacija stare vojne zgrade, već i primjer kako arhitektura može da poštuje nasljeđe i prevede ga u savremeni jezik. Spoj materijala, zanatstva i lokalne kulture pokazuje da prostor ne mora biti generičan ni privremen – on može imati karakter i dušu. U vremenu kada turistički kompleksi često liče jedan na drugi, ovaj projekat izdvaja se odlukom da „ne ruši ono što je živo“ i da od postojećeg stvori nešto bezvremensko.
Komentari(0)